Çocuklarda Cinsel Eğitim

Ekleyen: Kategori: Genel Henüz Yorum Yapılmamış

Çocuğun bedenini tanıması, sağlıklı bir cinsel hayatının olması, sapkın bilgileri ayırt edebilmesi için cinsel eğitim ailede başlamalıdır. 3 yaş sonrasında çocuğun cinsel organını keşfetmesi, kadın erkek ayrımını yapmasıyla beraber cinsel bilgilendirme yapılması önemlidir.

Bazı aileler okul öncesi dönemin çok erken olduğunu, “penis” ve “vajina” kelimelerini kullanmanın uygunsuz olduğunu düşünebiliyor ve cinsel organlar için farklı isimler türetebiliyorlar. Görüşmelerimde sıklıkla karşılaştığım anne baba tepkileri konuyu değiştirmek ya da ertelemek, çocuğun dikkatini dağıtmak, “Çok ayıp! Bunları bir daha ağzından duymak istemiyorum.” diyerek utandırmak. Eğer anne baba hiç beklemedikleri bir anda cevap veremeyecekleri sorularla karşılaşırlarsa “Bu konuyu araştıracağım. Sana mutlaka açıklama yapacağım.” diyerek çocuğa aklına bir şey takıldığında tekrar soru sorma fırsatını vermelidir. Ebeveynlerin yüz ifadelerinden utanç, endişe, kızgınlık gibi duygular okunursa çocuklarda da kaygı, suçluluk gibi duygular uyanabilir ve çocuklar sorularını sormaktan vazgeçebilirler. Anne babanın tepkilerinden tatmin olmayan çocuklar cevabı farklı kaynaklarda arayabilir: arkadaş, internet gibi. Açıklama yaparken çocuğun neyi ne kadar bildiğini öğrenmek de önemlidir. O nedenle “Senin fikirlerin neler? Aklından neler geçti” diye sorabilirsiniz.

Uyaran eksikliği ya da fazlalığında –yaşına uygun olmayan cinsel bilgiler verme, çocukları cinsel organlarından sevme; çocukla ilgilenmeme, çocuğun bir uğraşının, çevresinin olmaması gibi- çocukluk çağı mastürbasyonu ile karşılaşabilinir. Bu davranış gözlemlenirse çocuğu utandırmamak için o sırada görmezden gelmek, dikkatini dağıtmak; baş başa kalındığında cinsel bilgilendirme yapmak, mastürbasyon yapabileceği yerleri söylemek uygun olacaktır. Ergenlik döneminde de mastürbasyon hem erkekler hem de kadınlar için doğal bir davranıştır. Dikkat edilmesi gereken nokta bireyin cinsellikle aşırı ilgilenmesi, sağlıklı ilişkiler kuramamasıdır.

Hoşuna gitmeyen dokunuşlar olduğunda bağırarak o ortamdan uzaklaşması, güvendiği bireylere –anne, baba, öğretmen gibi- kesinlikle bu durumu anlatması gerektiğini çocuklarınıza bildirmelisiniz.

Ergenlik öncesi dönemde bedenin meydana gelecek değişimler (kızlar için meme oluşumu, tüylenme, menstürasyon –adet kanaması- erkekler için cinsel organlarda büyüme, tüylenme, ses değişimi gibi) hakkında konuşarak çocukları hazırlamak gerekir. Çocuklara hem cinsindeki ebeveyninin ya da iyi ilişki kurdukları aynı cinsten birinin bilgi vermesi uygundur. Ancak çocuk karşı cinsteki ebeveyne soruyu yönelttiyse o kişi çocuğu aydınlatmalıdır (Yavuzer, 2012).

Ergenlik döneminde de yapılacak açıklamalar çok önemlidir. Cinsel bilgilere ek olarak korunma yöntemleri hakkında da konuşulmalıdır. Erken yaşta evlenmenin dışında bilgi eksikliği nedeniyle de ergen hamileliği ile karşılaşmaktayız. Aile içi ilişkilerin sağlıklı olmaması; uygunsuz arkadaş ortamı; davranım bozukluğu, dürtü kontrol bozukluğu gibi ruhsal rahatsızlıklar erken gebelik için risk faktörleridir (Semerci, 2014).

Çocukların cinsel yönelimi karşı cinse olduğu gibi hem cinsine de olabilir. Neler hissettiğine ve düşüncelerine yargılamadan kulak vermek, destek olmak gerekir.

Özetle, çocukların kendini tanıması, değerler oluşturması, sınır koyabilmesi, cinselliği sadece fiziksel bir birliktelik olarak görmemesi için cinsellik hakkında yaşına ve psikolojik durumuna uygun bir şekilde konuşulmalıdır.

 

Uzm. Psikolog ve Aile Danışmanı

Pelin EKEMEN

 

Kaynak

Semerci, Z. B. (2014). Çocuklarımızla Cinsellik Hakkında Nasıl Konuşalım? (5. Baskı). İstanbul: Alfa

Yavuzer, H. (2012). Çocuk Psikolojisi (35. Baskı). İstanbul: Remzi Kitabevi.

Evet, ne düşünüyorsunuz?